Dziennik pracowni pszczelarskiej

Tak. Oznaczenie partii należy do obowiązkowych elementów etykiety, a WIJHARS w Bydgoszczy wymienia brak kodu partii wśród częstych nieprawidłowości. Według dyrektywy 2011/91/UE partię można pominąć tylko wtedy, gdy data minimalnej trwałości podaje co najmniej dzień i miesiąc; przy miodzie zwykle podaje się sam rok, więc numer partii jest potrzebny.

„Najlepiej spożyć przed” z dniem, miesiącem i rokiem albo „Najlepiej spożyć przed końcem” z miesiącem i rokiem lub samym rokiem. Przy trwałości od 3 do 18 miesięcy wystarczy miesiąc i rok, powyżej 18 miesięcy sam rok, na przykład „Najlepiej spożyć przed końcem 2028”. To nie jest termin przydatności do spożycia.

Nazwa, na przykład miód nektarowy lipowy albo po prostu miód, masa netto, data minimalnej trwałości, imię i nazwisko lub nazwa i adres producenta, kraj pochodzenia, czyli Polska, i oznaczenie partii. Od 14 czerwca 2026 r. mieszanka miodów z kilku państw podaje wszystkie kraje z udziałem procentowym, w głównym polu widzenia.

Według rozporządzenia z 30 września 2015 r. ewidencję ilości produktów pszczelich sprzedanych w każdym miesiącu oraz wyników kontroli. Przechowuje się ją przez rok następujący po roku, w którym ją sporządzono, i udostępnia na żądanie powiatowemu lekarzowi weterynarii. Przy RHD zapisuje się każdą sprzedaż do sklepu lub restauracji.

Rozporządzenie (WE) 178/2002 wymaga od każdego podmiotu sprzedającego żywność, by wiedział, od kogo ją ma i komu ją dostarczył, i mógł wycofać niezgodną partię. Poradniki inspekcji weterynaryjnej zalecają zapisywać numer partii, pasiekę, daty odbioru nadstawek, ostatnie leczenie warrozy, zawartość wody, daty wirowania i rozlewu oraz liczbę słoików.

Dowolnym kodem, który pozwala odnaleźć partię w zapisach, najczęściej poprzedzonym literą L, na przykład L26-LIP-01, albo datą rozlewu. Jedna partia to miód z jednego odstojnika, z jednego zbioru i pod jedną nazwą. Ten sam numer zapisz w dzienniku, na etykiecie i na dokumencie dostawy do sklepu.